مباهله

روز بيست ‏و چهارم ‏بنابر اَشْهر روزيست ‏که ‏مُباهَلَه ‏کرد رسول‏ خدا صلى الله عليه وآله با نصاراى نجران و پيش‏ از آنکه‏ خواست‏ مُباهله ‏کند عبا بر دُوش مبارک گرفت و حضرت اميرالمؤمنين و فاطمه و حَسَن و حسين‏عليهم السلام را داخل در زير عبا نمود و گفت پروردگارا هر پيغمبرى را اهل‏بيتى بوده است که مخصوص‏ترين خلق بوده‏اند به او خداوندا اينها اهل‏ بيت ‏منند پس‏ از ايشان برطرف کن شک و گناه را و پاک کن ايشان ‏را پاک کردنى پس جبرئيل نازل شد و آيه تطهير در شأن ايشان آورد پس حضرت رسول صلى الله عليه وآله آن چهار بزرگوار را بيرون برد از براى مباهله چون نگاه‏ نصارى‏ بر ايشان ‏افتاد وحقّيت آن حضرت و آثار نزول عذاب مشاهده کردند جُرأَت مُباهله ننمودند واستدعاى مصالحه و قبول جزيه نمودند و در اين روز نيز حضرت اميرالمؤمنين‏عليه السلام در حال رکوع انگشترى خود را به سائل داد و آيه اِنَّما وَلِيکمُ اللَّهُ در شانش نازل شد و بالجمله اين روز روز شريفى است و در آن چند عمل وارد است اوّل غسل دويم روزه سيم دو رکعت نماز و آن مثل روز عيد غدير است در وقت و کيفيت و ثواب و آيةالکرسى که در نماز مباهله است تا هُمْ فيها خالِدُونَ است چهارم خواندن دعاى مباهله که شبيه به دعاى سحرهاى ماه رمضان است و شيخ و سيد هر دو نقل کرده‏اند لکن مابين روايات آن دو بزرگوار اختلاف کثير است و من اختيار مى‏کنم روايت شيخ را در مصباح فرموده دعاء روز مباهله روايت شده با فضيلت آن از حضرت صادق عليه السلام مى‏گويى: اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَسْئَلُک مِنْ بَهآئِک بِاَبْهاهُ، وَکلُّ بَهآئِک بَهِىٌّ، اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَسْئَلُک بِبَهآئِک کلِّهِ، اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَسْئَلُک مِنْ جَلالِک‏ بِاَجَلِّهِ، وَکلُّ جَلالِک جَليلٌ، اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَسْئَلُک بِجَلالِک کلِّهِ، اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَسْئَلُک مِنْ جَمالِک بِاَجْمَلِهِ، وَکلُّ جَمالِک جَميلٌ، اَللّهُمَ‏ اِنّى‏ اَسْئَلُک بِجَمالِک کلِّهِ، اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَدْعُوک کما اَمَرْتَنى‏، فَاسْتَجِبْ‏ لى‏ کما وَعَدْتَنى‏، اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَسْئَلُک مِنْ عَظَمَتِک بِاَعْظَمِها، وَکلُ‏ عَظَمَتِک عَظَيمَةٌ، اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَسْئَلُک بِعَظَمَتِک کلِّها، اَللّهُمَّ اِنّى‏اَسَئَلُک‏ مِنْ نُورِک بِاَنْوَرِهِ، وَکلُّ نُورِک نَيرٌ، اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَسْئَلُک بِنُورِک کلِّهِ‏ اَللّهُمَّ اِنّى‏اَسْئَلُک مِنْ رَحْمَتِک بِاَوْسَعِها، وَکلُّ رَحْمَتِک واسِعَةٌ، اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَسْئَلُک بِرَحْمَتِک کلِّها، اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَدْعُوک کما اَمَرْتَنى‏، فَاسْتَجِبْ لى‏ کما وَعَدْتَنى‏، اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَسْئَلُک مِنْ کمالِک بِاَکمَلِهِ، وَکلُّ کمالِک کامِلٌ، اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَسْئَلُک بِکمالِک کلِّهِ، اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَسْئَلُک مِنْ کلِماتِک بِاَتَمِّها وَکلُّ کلِماتِک تآمَّةٌ، اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَسْئَلُک‏ بِکلِماتِک کلِّهَا، اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَسْئَلُک مِنْ اَسْمآئِک بِاَکبَرِها، وَکلُ‏ اَسْمآئِک کبيرَةٌ، اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَسْئَلُک بِاَسْمآئِک کلِّها، اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَدْعُوک‏ کما اَمَرْتَنى‏ فَاسْتَجِبْ لى‏ کما وَعَدْتَنى‏، اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَسْئَلُک مِنْ‏ عِزَّتِک باَعَزِّها، وَکلُّ عِزَّتِک عَزيزَةٌ، اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَسْئَلُک بِعِزَّتِک کلِّها، اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَسْئَلُک مِنْ مَشِيتِک بِاَمْضاها، وَکلُّ مَشِيتِک ماضِيةٌ اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَسْئَلُک بِمَشِيتِک کلِّها، اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَسْئَلُک بِقُدْرَتِک الَّتىِ‏ اسْتَطَلْتَ بِها عَلى‏ کلِّشَىْ‏ءٍ، وَکلُّ قُدْرَتِک مُسْتَطيلَةٌ، اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَسْئَلُک بِقُدْرَتِک کلِّها، اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَدْعُوک کما اَمَرْتَنى‏، فَاسْتَجِبْ لى‏ کما وَعَدْتَنى‏، اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَسْئَلُک مِنْ عِلْمِک بِاَنْفَذِهِ، وَکلُّ عِلْمِک نافِذٌ، اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَسْئَلُک بِعِلْمِک کلِّهِ، اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَسْئَلُک مِنْ قَوْلِک بِاَرْضاهُ، وَکلُّ قَوْلِک رَضِىٌّ، اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَسْئَلُک بِقَوْلِک کلِّهِ، اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَسْئَلُک‏ مِنْ مَسآئِلِک بِاَحَبِّهآ، وَکلُّها اِلَيک حَبيبَةٌ، اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَسْئَلُک بِمَسآئِلِک‏ کلِّها، اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَدْعُوک کما اَمَرْتَنى‏، فَاسْتَجِبْ لى‏ کما وَعَدْتَنى‏، اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَسْئَلُک مِنْ شَرَفِک بِاَشْرَفِهِ، وَکلُّ شَرَفِک شَريفٌ، اَللّهُمَ‏ اِنّى‏ اَسْئَلُک بِشَرَفِک کلِّهِ، اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَسْئَلُک مِنْ سُلْطانِک بِاَدْوَمِهِ، وَکلُّ سُلطانِک دآئِمٌ، اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَسْئَلُک بِسُلْطانِک کلِّهِ، اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَسْئَلُک مِنْ مُلْکک بِاَفْخَرِهِ، وَکلُّ مُلْکک فاخِرٌ، اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَسْئَلُک‏ بِمُلْکک کلِّهِ، اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَدْعُوک کما اَمَرْتَنى‏، فَاسْتَجِبْ لى‏ کما وَعَدْتَنى‏، اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَسْئَلُک مِنْ عَلائِک بِاَعْلاهُ، وَکلُّ عَلائِک عالٍ، اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَسْئَلُک بِعَلائِک کلِّهِ، اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَسْئَلُک مِنْ اياتِک‏ بِاَعْجَبِها، وَکلُّ اياتِک عَجيبَةٌ، اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُک بِاياتِک کلِّها، اَللّهُمَ‏ اِنّى‏ اَسْئَلُک مِنْ مَنِّک بِاَقْدَمِهِ، وَکلُّ مَنِّک قَديمٌ، اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَسْئَلُک‏ بِمَنِّک کلِّهِ، اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَدْعُوک کما اَمَرْتَنى‏، فَاسْتَجِبْ لى‏ کما وَعَدْتَنى‏، اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَسْئَلُک بِما اَنْتَ فيهِ مِنَ الشُّؤُنِ وَالْجَبَرُوتِ‏ اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُک، بِکلِّ شَأْنٍ وَکلِّ جَبَرُوتٍ، اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَسْئَلُک بِما تُجيبُنى‏ بِهِ حينَ اَسْئَلُک، يا اَللَّهُ يا لا اِلهَ اِلاَّ اَنْتَ، اَسْئَلُک بِبَهآءِ لا اِلهَ‏ اِلاَّ اَنْتَ، يا لا اِلهَ اِلاَّ اَنْتَ، اَسْئَلُک بِجَلالِ لا اِلهَ اِلاَّ اَنْتَ، يا لا اِلهَ اِلاَّ اَنْتَ، اَسْئَلُک بِلا اِلهَ اِلاَّ اَنْتَ، اَللّهُمَّ اِنّى اَدْعُوک کما اَمَرْتَنى‏، فَاسْتَجِبْ لى‏ کما وَعَدْتَنى‏، اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَسْئَلُک مِنْ رِزْقِک باَعَمِّهِ، وَکلُّ رِزْقِک عآمٌّ، اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَسْئَلُک بِرِزْقِک کلِّهِ، اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَسْئَلُک‏ مِنْ عَطآئِک بِاَهْنَاِهِ وَکلُّ عَطآئِک هَنيئٌ، اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَسْئَلُک بِعَطآئِک‏ کلِّهِ، اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَسْئَلُک مِنْ خَيرِک باَعْجَلِهِ، وَکلُّ خَيرِک عاجِلٌ، اَللّهُمَ‏ اِنّى‏ اَسْئَلُک بِخَيرِک کلِّهِ، اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَسْئَلُک مِنْ فَضْلِک بِاَفْضَلِهِ، وَکلُ‏ فَضْلِک فاضِلٌ، اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَسْئَلُک بِفَضْلِک کلِّهِ، اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَدْعُوک‏ کما اَمَرْتَنى‏، فَاسْتَجِبْ لى‏ کما وَعَدْتَنى‏، اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ، وَابْعَثْنى‏ عَلَى الْأِيمانِ بِک، وَالتَّصْديقِ بِرَسُولِک عَلَيهِ‏ وَ الِهِ السَّلامُ، وَالْوِلايةِ لِعَلِىِّ بْنِ اَبيطالِبٍ، وَالْبَر ائَةِ مِنْ عَدُوِّهِ، وَالْأيتِمامِ بِالْأَئِمَّةِ مِنْ الِ مُحَمَّدٍ عَلَيهِمُ السَّلامُ، فَاِنّى‏ قَدْ رَضيتُ‏ بِذلِک يا رَبِّ، اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى‏ مُحَمَّدٍ عَبْدِک وَرَسُولِک فِى الْأَوَّلينَ، وَصَلِّ عَلى‏ مُحَمَّدٍ فِى الْأخِرينَ، وَصَلِّ عَلى‏ مُحَمَّدٍ فِى الْمَلاَءِ الْأَعْلى‏، وَصَلِّ عَلى‏ مُحَمَّدٍ فِى الْمُرْسَلينَ، اَللّهُمَّ اَعْطِ مُحَمَّداً الْوَسيلَةَ وَالشَّرَفَ وَالْفَضيلَةَ وَالدَّرَجَةَ الْکبيرَةَ، اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ، وَقَنِّعْنى‏ بِما رَزَقْتَنى‏، وَبارِک لى‏ فيما اتَيتَنى‏، وَاحْفَظْنى‏ فى‏ غَيبَتى‏، وَکلِّ غائِبٍ هُوَ لى‏، اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ، وَابْعَثْنى‏ عَلىَ الْأِيمانِ بِک، وَالتَّصْديقِ بِرَسُولِک، اَللّهُمَ‏ صَلِّ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ، وَاَسْئَلُک خَيرَ الْخَيرِ رِضْوانَک وَالْجَنَّةَ، وَاَعُوذُ بِک مِنْ شَرِّ الشَرِّ سَخَطِک وَالنَّارِ، اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ، وَاحْفَظْنى‏ مِنْ کلِّ مُصيبَةٍ، وَمِنْ کلِّ بَلِيةٍ، وَمِنْ کلِّ عُقُوبَةٍ، وَمِنْ کلِّ فِتْنَةٍ وَمِنْ کلِّ بَلاءٍ، وَمِنْ کلِّ شَرٍّ، وَمِنْ کلِّ مَکرُوهٍ، وَمِنْ کلِ‏ مُصيبَةٍ، وَمِنْ کلِّ افَةٍ نَزَلَتْ اَوْ تَنْزِلُ مِنَ السَّمآءِ اِلَى الْأَرْضِ فى‏ هذِهِ‏ السَّاعَةِ، وَفى‏ هذِهِ اللّيلَةِ، وَفى‏ هذَا الْيومِ، وَفى‏ هذَا الشَّهْرِ، وَفى‏ هذِهِ‏ السَّنَةِ، اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ، وَاقْسِمْ لى‏ مِنْ کلِّ سُرُورٍ، وَمِنْ کلِّ بَهْجَةٍ، وَمِنْ کلِّ اسْتِقامَةٍ وَمِنْ کلِّ فَرَجٍ، وَمِنْ کلِّ عافِيةٍ، وَمِنْ‏ کلِّ سَلامَةٍ، وَمِنْ کلِّ کرامَةٍ، وَمِنْ کلِّ رِزْقٍ واسِعٍ حَلالٍ طَيبٍ، وَمِنْ‏ کلِّ نِعْمَةٍ، وِمَنْ کلِّ سَعَةٍ نَزَلَتْ اَوْ تَنْزِلُ مِنَ السَّمآءِ اِلَى الْأَرْضِ فى‏ هذِهِ السَّاعَةِ، وَفى‏ هذِهِ اللّيلَةِ، وَفى‏ هذَا الْيوْمِ، وَفى‏ هذَا الشَّهْرِ، وَفى‏ هذِهِ السَّنَةِ، اَللّهُمَّ اِنْ کانَتْ ذُنُوبى‏ قَدْ اَخْلَقَتْ وَجْهى‏ عِنْدَک، وَحالَتْ‏ بَينى‏ وَبَينَک، وَغَيرَتْ حالى‏ عِنْدَک، فَاِنّى‏ اَسْئَلُک بِنُورِ وَجْهِک الَّذى‏ لا يطْفَأُ، وَبِوجْهِ مُحَمَّدٍ حَبيبِک الْمُصْطَفى، وَبِوجْهِ وَلِيک عَلِىٍ‏ الْمُرْتَضى، وَبِحَقِّ اَوْلِيآئِک الِّذينَ انْتَجَبْتَهُمْ، اَنْ تُصَلِّىَ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ، وَاَنْ تَغْفِرَ لى‏ ما مَضى مِنْ ذُنُوبى‏، وَاَنْ تَعْصِمَنى‏ فيما بَقِىَ مِنْ عُمْرى‏، وَاَعُوذُ بِک اللّهُمَّ اَنْ اَعُودَ فى‏ شَىْ‏ءٍ مِنْ مَعاصيک‏ اَبَداً مااَبْقَيتَنى‏ حَتَّى تَتَوَفَّانى‏، وَاَنَا لَک مُطيعٌ، وَاَنْتَ عَنّى‏ راضٍ، وَاَنْ‏ تَخْتِمَ لى‏ عَمَلى‏ بِاَحْسَنِهِ، وَتَجْعَلَ لى‏ ثَوابَهُ الْجَنَّةَ، وَاَنْ تَفْعَلَ بى‏ ما اَنْتَ اَهْلُهُ، يا اَهْلَ التَّقْوى‏ وَيا اَهْلَ الْمَغْفِرَةِ صَلِّ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَ الِ‏ مُحَمَّدٍ، وَارْحَمْنى‏ بِرَحْمَتِک يا اَرْحَمَ الرَّاحِمينَپنجم: بخواند دعايى که‏ شيخ وَ سَيد روايت کرده‏اند بعد از دو رکعت نماز و هفتاد مرتبه استغفار و اوّل آن اَلْحَمْدُ للَّهِ‏ِ رَبِّ العالَمينَ است و شايسته است در اين روز تصدّق بر فقراء به جهت تَأسّى به مولاى هر مؤمن و مؤمنه امير المؤمنين عليه السلام و زيارت کردن آن حضرت و انسب خواندن زيارت جامعه است روز بيست و پنجم روز شريفى‏است و روزى‏است‏که هَل اَتى‏ در حقّ اهل بيت نازل شده به جهت آنکه سه روز روزه گرفتند و افطار خود را به مسکين و يتيم و اسير دادند و به آب افطار نمودند و شايسته است که شيعيان اهل‏بيت عليهم السلام در اين ايام خصوص در شب بيست و پنجم تأسّى به موالى خود نمايند در تصدّق به مساکين و ايتام و سعى در اطعام ايشان و اين روز را روزه بدارند و چون بعض علماء اين روز را روز مباهله مى‏دانند مناسب است زيارت جامعه و دعاء مباهله را نيز در اين روز بخوانند روز آخر ذى‏الحجه که آخر سال عرب است سيد در اقبال موافق يک روايت ذکر کرده که دو رکعت نماز کند در هر رکعت حمد يک مرتبه و ده مرتبه قُل‏هُواللَّهُ اَحَدٌ ده مرتبه آيةالکرسى‏بخواند و بعد از نماز بگويد: اَللّهُمَّ ما عَمِلْتُ فى‏هذِهِ السَّنَةِ مِنْ عَمَلٍ نَهَيتَنى‏ عَنْهُ، وَلَمْ تَرْضَهُ، وَنَسيتُهُ وَلَمْ تَنْسَهُ، وَدَعَوْتَنى‏ اِلَى التَّوْبَةِ بَعْدَ اجْتِرائى‏ عَلَيک، اَللّهُمَّ فَاِنّى‏ اَسْتَغْفِرُک مِنْهُ فَاغْفِر لى‏، وَما عَمِلْتُ مِنْ عَمَلٍ يقَرِّبُنى‏ اِلَيک فَاقْبَلْهُ مِنّى‏، وَلا تَقْطَعْ رَجآئى‏ مِنْک ياکريمُ. پس چون گفت اين‏را شيطان گويد واى برمن هرچه من تَعَب کشيدم در حق او در اين‏سال همه را خراب کرد به اين کلمات و شهادت دهد سال گذشته براى او که سال خود را به خير ختم نمود.

ترجمه ی دعا

... خدايا از تو خواهم از درخشنده‏ترين مراتب درخشندگيت و همه مراتب آن درخشنده است‏ خدايا از تو خواهم به تمام مراتب درخشندگيت خدايا از تو خواهم از باشوکت‏ترين مراتب‏ جلالت و تمام مراتب جلال تو شوکتمند است خدايا از تو خواهم به همه مراتب جلالت‏ خدايا از تو خواهم از زيباترين مراتب جمال تو و همه مراتب جمالت زيباست خدايا از تو خواهم به همه مراتب جمالت خدايا تو را خوانم چنانچه دستورم دادى پس دعايم را به اجابت رسان‏ چنانچه وعده‏ام دادى خدايا از تو خواهم از بزرگترين مراتب عظمتت و همه‏ مراتب آن بزرگ است خدايا از تو خواهم به همه عظمتت خدايا از تو خواهم‏ از تابنده‏ترين مراتب روشنيت و همه مراتب آن تابنده است خدايا از تو خواهم به تمام مراتب روشنيت‏ خدايا از تو خواهم از وسيع‏ترين مراتب رحمتت و همه رحمت تو وسيع است‏ خدايا از تو خواهم به همه مراتب رحمتت خدايا تو را مى‏خوانم همچنانکه دستورم دادى‏ پس اجابت کن دعايم را چنانچه وعده فرمودى خدايا از تو خواهم از کاملترين مراتب کمالت‏ و تمام مراتب آن کامل است خدايا از تو خواهم به تمام مراتب کمالت خدايا از تو خواهم از تمامترين کلمات و سخنانت و تمام کلماتت تام و تمام است خدايا از تو خواهم‏ به کلماتت همگى خدايا از تو خواهم به بزرگترين نامهايت و همه‏ نامهايت بزرگ است خدايا از تو خواهم به نامهايت همگى خدايا من تو را مى‏خوانم‏ چنانچه به من دستور دادى پس به اجابت رسان دعايم را چنانچه وعده‏ام فرمودى خدايا از تو خواهم به‏ عزيزترين مراتب عزتت و همه مراتب تو عزيز است خدايا از تو خواهم به همه مراتب عزتت‏ خدايا از تو خواهم به گذراترين اراده و خواستت و همه مراتب اراده تو گذراست‏ خدايا از تو خواهم به تمام مراتب اراده و خواستت خدايا از تو خواهم بدان قدرتت که بوسيله آن بر همه چيز برترى گرفتى گرچه تمام مراتب قدرتت برترى‏گيرنده است خدايا از تو خواهم به تمام مراتب قدرتت خدايا من تو را خوانم چنانچه دستورم دادى تو هم اجابتم کن چنانچه‏ وعده فرمودى خدايا از تو خواهم از نافذترين مراتب دانشت با اين که تمام مراتب دانشت نافذ است‏ خدايا از تو خواهم به مراتب دانشت همگى خدايا از تو خواهم از پسنديده‏ترين گفتارت‏ و تمام گفتار تو پسنديده است خدايا از تو خواهم به همه گفتارت خدايا از تو خواهم‏ به محبوبترين چيزى که از تو درخواست شده و همه آنها پيش تو محبوب است خدايا از تو خواهم به تمام آنچه از تو درخواست شده خدايا من تو را خوانم چنانچه دستورم دادى پس اجابتم کن چنانچه وعده‏ام فرمودى‏ خدايا از تو خواهم به شريفترين مراتب شرفت و تمامى مراتب شرف تو شريف است خدايا از تو خواهم به مراتب شرفت همگى خدايا از تو خواهم به حق بادوامترين مراتب سلطنتت‏ و تمام مراتب آن دائمى است خدايا از تو خواهم به مراتب سلطنتت همگى خدايا از تو خواهم به گرانمايه‏ترين مراتب فرمانرواييت و تمام مراتب فرمانرواييت گرانمايه است خدايا از تو خواهم‏ به تمام مراتب فرمانرواييت خدايا من تو را خوانم چنانچه دستورم دادى پس اجابتم کن چنانچه‏ وعده‏ام فرمودى خدايا از تو خواهم به والاترين مراتب بلنديت و تمام مراتب بلندى تو والا است‏ خدايا از تو خواهم به والاترين مراتب بلنديت همگى خدايا از تو خواهم به‏ شگفت‏ترين آيات و نشانه‏هايت و همه آيات تو شگفت است خدايا از تو خواهم به آياتت همگى خدايا از تو خواهم به قديمترين نعمتت و همه نعمتهايت قديم است خدايا از تو خواهم‏ به همه اقسام نعمتت خدايا من تو را خوانم چنانچه دستورم دادى پس اجابت کن دعايم را چنانچه‏ وعده فرمودى خدايا و من از تو خواهم به آنچه تو در آنى از مقامات و قدرت و عظمتت‏ خدايا از تو خواهم به حق هر مقام و هر قدرت و عظمتى که دارى خدايا و من از تو خواهم بدانچه‏ اجابتم کنى بدان هنگامى که تورا خوانم اى خدا اى که معبودى جز تو نيست از تو خواهم به درخشندگى (يا ارجمندى) کلمه‏«لااله الا انت» اى که نيست معبودى جز تو از تو خواهم به جلال و شوکت کلمه «لا اله الا انت» اى که معبودى جز تو نيست‏ از تو خواهم به کلمه «لااله الاانت» خدايا تو را خوانم چنانچه دستورم دادى پس اجابت کن دعايم را چنانچه وعده‏ام فرمودى خدايا از تو خواهم از عمومى‏ترين اقسام روزيت‏ و تمام اقسام روزى تو عمومى است خدايا از تو خواهم به تمام اقسام روزى تو خدايا از تو خواهم‏ از گواراترين عطاياى تو و تمام عطاهايت گوارا است خدايا از تو خواهم به تمام عطايايت‏ خدايا از تو خواهم به فورى‏ترين خير و نيکيت و تمام نيکيهاى تو فورى است خدايا از تو خواهم به تمام نيکيهايت خدايا از تو خواهم به فزونترين فضل تو و همه‏ فضل تو فزون است خدايا از تو خواهم به فضل تو همگى خدايا تو را خوانم‏ چنانچه دستورم دادى پس اجابتم کن چنانچه وعده‏ام فرمودى خدايا درود فرست بر محمد و آل محمد و برانگيز مرا با داشتن ايمان به خودت و تصديق به رسولت - که درود بر او و آلش باد - و ولايت على بن ابيطالب و بيزارى از دشمنش‏ و اقتدا به امامان از آل محمد عليهم‏السلام زيرا که من خوشنودم‏ بدين اى پروردگار من خدايا درود فرست بر محمد بنده و رسولت در زمره اولين‏ و درود فرست بر محمد در زمره آخرين و درود فرست بر محمد در عالم‏ بالا و درود فرست بر محمد در زمره مرسلين خدايا عطا کن به محمد مقام‏ وسيله و شرف و فضيلت و درجه بزرگ را خدايا درود فرست بر محمد و آل محمد و قانع کن مرا بدانچه روزيم کرده‏اى و برکت‏ده به من در آنچه به من داده‏اى‏ و نگهدارى کن مرا در غيبتم و هر غائبى که مربوط به من است خدايا درود فرست بر محمد و آل محمد و برانگيزم بر ايمان به خودت و تصديق به رسولت خدايا درود فرست بر محمد و آل محمد و از تو خواهم خوبترين خوبها را که خوشنودى تو و بهشت باشد و پناه برم به تو از بدترين بدها که خشم تو و آتش دوزخ باشد خدايا درود فرست بر محمد و آل محمد و محافظت کن مرا از هر پيش آمد ناگوار و از هر گرفتارى و از هر شکنجه‏ و از هر فتنه و از هر بلاء و از هر بدى و از هر ناراحتى و از هر مصيبت و از هر آفتى که نازل شده يا بعد از اين از آسمان بزمين نازل شود در اين‏ ساعت و در اين شب و در اين روز و در اين ماه و در اين‏ سال خدايا درود فرست بر محمد و آل محمد و نصيبم کن از هر شادى‏ و از هر خوشحالى و از هر پايدارى و از هر گشايشى و از هر تندرستى و از هر سلامتى و از هر کرامت و از هر روزى فراخ حلال پاکى و از هر نعمتى و از هر وسعتى که نازل شده يا بعد از اين نازل شود از آسمان به زمين در اين ساعت و در اين شب و در اين روز و در اين ماه و در اين سال خدايا اگر چنانچه گناهانم شرمنده کرده است چهره‏ام را پيش تو و حائل شد ميان من و تو و حالم را پيش تو تغيير داده پس از تو خواهم به حق نور ذاتت که‏ خاموش نشود و به آبروى محمد مصطفى حبيب تو و به آبروى ولى تو على‏ مرتضى و به حق اوليائت که برگزيدى آنها را که درود فرستى بر محمد و آل محمد و بيامرزى برايم گذشته‏هاى از گناهانم را و نگاهم‏دارى در آينده عمرم و پناه مى‏برم به تو خدايا از اينکه بازگردم به يکى از گناهان و نافرمانيهايت‏ هرگز تا زنده‏ام (يعنى) تا آنگاه که مرا بميرانى و من فرمانبردار تو باشم و تو از من خوشنود باشى و به انجام رسانى عمل مرا به نيکوترين آن و پاداش آنرا برايم بهشت مقرر دارى و انجام دهى درباره من آنچه را تو شايسته آنى اى اهل تقوى و اى شايسته آمرزش درود فرست بر محمد و آل‏ محمد و رحم کن به من به رحمت خويش اى مهربانترين مهربانان ... خدايا آنچه انجام دادم در اين‏سال از اعمالى که مرا از آن نهى فرمودى و راضى بدان نبودى و من آنرا فراموش کردم ولى تو فراموشش نکردى و مرا به بازگشت بسويت خواندى پس از دليرى کردنم بر توخدايا من از آن اعمال آمرزش مى‏طلبم پس بيامرز آنها را و هر عملى که انجام دادم از اعمالى که مرا به تو نزديک‏ گرداند پس آنرا از من قبول کن و قطع مکن اميدم را از خودت اى بزرگوار

اعمال غدير خم

در باب عيد غدير آمده است: روز عيد غدير عيدالله الاکبر و عيد آل محمّد(ص) است و در روايتي از امام صادق(ع) آمده است که از آن جناب پرسيده شد آيا مسلمانان را غير از جمعه و فطر و قربان عيدي هست؟ فرمودند: آري. عيدي هست که حرمتش از همه اعياد بيشتر است. راوي گفت: کدام عيد است؟ حضرت فرمودند: روزي است که پيامبر(ص) اميرالمومنين علي(ع) را به جانشيني خود نصب فرمود و اعلام کرد: هر که من مولا و آقاي اويم، پس علي مولا و آقا و پيشواي اوست و آن روز هيجدهم ذي الحجه است. راوي گفت: در آن روز چه کار بايد انجام داد: فرمود: بايد روزه بداريد و عبادت کنيد و محمد و آل محمد(ص) را ياد کنيد و بر ايشان صلوات فرستيد. رسول خدا(ص)، علي(ع) را وصيت کرد که اين روز را عيد گرداند و هر پيامبري به جانشين خويش وصيت مي کرد اين روز را عيد گرداند. و در حديثي از امام رضا(ع) خطاب به ابن ابي نصر بزنطي آمده است که فرمود: اي پسر ابي نصر! هر کجا که باشي بکوش روز عيد غدير نزد قبر مطهّر حضرت اميرالمومنين حاضر شوي. به درستي که خداوند مي آمرزد در اين روز از هر مرد و زن مومن گناه شصت سال ايشان را؛ و از آتش دوزخ آزاد مي کند دو برابر آن چه که در شب هاي قدر و فطر و ماه رمضان آزاد کرده است و پرداخت يک درهم در اين روز به برادران مومن برابر با هزار درهم در اوقات ديگر است؛ و در اين روز به برادران مومن خود نيکي و احسان کن و هر مرد و زن مومن را شاد گردان. به خدا سوگند اگر مردم فضيلت اين روز را چنان که بايد بدانند، هر آينه فرشتگان با ايشان هر روز ده مرتبه مصافحه کنند.

اعمال روز عيد غدير خم

 

1- روزه.

2- غسل کردن.

3- زيارت حضرت علي(ع) که يکي از آن ها زيارت"امين الله" است.

4- خواندن دعاي"ندبه".

5- چون مؤمني را ملاقات کند، اين تهنيت را بگويد: «الحمدالله الذي جعلنا من المتمسّکين بولايه اميرالمومنين و الائمه المعصومين(ع).» و براي اين امور فضيلت بسياري ذکر شده است: پوشيدن لباس هاي نيکو - زينت کردن - استعمال بوي خوش - شادي کردن و شاد نمودن شيعيان اميرالمومنين - گذشت از تقصير شيعيان - برآوردن حاجت آنان - صله رحم - اطعام اهل ايمان - شکر و سپاس به خاطر نعمت بزرگ ولايت و...

منتخبي از دعاي عرفه امام سجاد عليه السلام

از دعاهاي حضرت امام سجاد عليه السلام در روز عرفه است كه: 
خدايا! مرا شاكر و صابر گردان و مرا در چشم خويش خوار و در نظر مردم بزرگوار گردان .
خدايا! در همه كارها عاقبت ما را به خير كن و ما را از خواري دنيا و عذاب آخرت نگهدار .
خدايا! مرا به علم توانگر ساز و به حلم زينت بخش و به تقوا عزيز كن و به عافيت زيبايي ده .
خدايا! از زوال نعمت و تغيير عافيت و غضب ناگهاني و همه چيزهايي كه مايه ناخشنودي توست به تو پناه مي برم .
خدايا! از اخلاق بد و اعمال بد و هوس‎هاي بد و مرض‎هاي بد به تو پناه مي برم .
خدايا! سحرخيزي را بر امت من مبارك ساز .
خدايا! تو را به غيب داني و قدرتي كه بر آفرينش داري سوگند مي دهم تا موقعي كه زندگي را براي من بهتر مي داني مرا زنده نگهدار و موقعي كه مرگ را براي من بهتر مي داني مرا بميران . 
خدايا! از تو مي خواهم كه ترس خود را در آشكار و نهان نصيب من كني و در حال خشنودي و خشم كلمه اخلاص را به زبان من جاري نمايي و در حال فقر و توانگري ميانه روي را شعار من سازي .
خدايا! چنان كه خلقت مرا نيك كردي سيرتم را نيز نيك كن .
خدايا! هر كس عهده دار كار امت من شد و بر آنها سخت گرفت، بر او سخت گير و هر كس عهده دار كار امت من شد و با آن ها مدارا كرد با او مدارا كن .
خداوندا! يك لحظه مرا به خودم واگذار مكن و چيزهاي خوبي كه به من بخشيده اي، از من باز مگير.
خدايا بر محمد و خاندان پاكش درود فرست .
درودهاي پربركت و پاكيزه و فزاينده اي كه صبح گاهان و شامگاهان در رسند، 
و درود فرست بر ايشان و بر ارواح شان، 
و كارشان را بر اساس تقوا فراهم آور،
و احوالشان را به سامان آر،
و ما را به رحمت خود در جايگاه امن و امان در كنار ايشان قرار ده،
اي مهربان‎ترين مهربانان.

برگزيده‎اي از دعاي امام حسين عليه السلام در عرفه

 
1ـ ستايش حق تعالي:
ستايش سزاوار خداوندي است كه كس نتواند از فرمان قضايش سرپيچد و مانعي نيست كه وي را از اعطاي عطايا، باز دارد. و صنعت هيچ صنعتگري به پاي صنعت او نرسد. بخشنده بي‎دريغ است. اوست كه بدايع خلقت را به سرشت و صنايع گوناگون وجود را با حكمت خويش استوار ساخت... .
 
2 - تجديد عهد و ميثاق با خدا:
پروردگارا به سوي تو روي آورم. و به ربوبيت تو گواهي دهم. و اعتراف كنم كه تو تربيت كننده و پرورنده مني. و بازگشتم به سوي توست. مرا با نعمت آغاز فرمودي قبل از اين كه چيز قابل ذكري باشم... .
 
3ـ خود شناسي:
و قبل از هدايت مرا با صنع زيبايت مورد رأفت و نعمت‎هاي بي‎كرانت قرار دادي. آفرينشم را از قطره آبي روان پديد آوردي. و در تاريكي‎هاي سه‎گانه جنيني سكونتم دادي: ميان خون و گوشت و پوست. و مرا شاهد آفرينش خويش نگرداندي و هيچ‎يك از امورم را به خودم وانگذاشتي... . 
 
4ـ راز آفرينش انسان:
ولي مرا براي هدفي عالي يعني هدايت (و رسيدن به كمال) موجودي كامل و سالم به دنيا آوردي. و  در آن هنگام كه كودكي خردسال در گهواره بودم، از حوادث حفظ كردي. و مرا از شير شيرين و گوارا تغذيه نمودي. و دل‎هاي پرستاران را به جانب من معطوف داشتي. و با محبت مادران به من گرمي و فروغ بخشيدي... .
 
5ـ تربيت انسان در دانشگاه الهي:
تا اين كه با گوهر سخن، مرا ناطق و گويا ساختي. و نعمت‎هاي بي‎كرانت را بر من تمام كردي. و سال به سال بر رشد و تربيت من افزودي. تا اين كه فطرت و سرنوشتم، به كمال انساني رسيد. و از نظر توان اعتدال يافت. حجتت را بر من تمام كردي كه معرفت و شناختت را به من الهام فرمودي... .
 
6ـ نعمت‎هاي خداوند:
آري اين لطف تو بود كه از خاك پاك عنصر مرا بيافريدي. و راضي نشدي اي خدايم كه نعمتي را از من دريغ داري. بلكه مرا از انواع وسائل زندگي برخوردار ساختي. با اقدام عظيم و مرحمت بي‎كرانت بر من . و با احسان عميم خود نسبت به من، تا اين كه همه نعماتت را درباره من تكميل فرمودي... .
 
7ـ شهادت به بي‎كراني نعمت‎هاي الهي:
الهي! من به حقيقت ايمانم، گواهي دهم. و نيز به تصميمات متيقن خود و به توحيد صريح و خالصم
و به باطن ناديدني نهادم. و پيوست‎هاي جريان نور ديده‎ام. و خطوط ترسيم شده بر صفحه پيشاني‎ام، و روزنه‎هاي تنفسي‎ام، و نرمه‎هاي تيغه بيني‎ام. و آوازگيرهاي پرده گوشم و آنچه در درون لب‎هاي من پنهان است... .
 
8ـ ناتواني بشر از بجا آوردن شكر الهي:
گواهي مي‎دهم اي پروردگار كه اگر در طول قرون و اعصار زنده بمانم و بكوشم تا شكر يكي از نعمات تو بجا آورم، نتوانم مگر باز هم توفيق تو رفيقم شود، كه آن خود مزيد نعمت و مستوجب شكر ديگر، و ستايش جديد و ريشه‎دار باشد... .
 
9ـ ستايش خداي يگانه:
بنابر اين من با تمام جد و جهد و توش و توانم تا آنجا كه وسعم مي‎رسد با ايمان و يقين قلبي گواهي مي‎دهم. و اظهار مي‎دارم:
حمد و ستايش خدايي را كه فرزندي ندارد تا ميراث‎برش باشد. و در فرمانروايي نه شريكي دارد تا با وي در آفرينش بر ضديت برخيزد و نه دستياري دارد تا در ساختن جهان به وي كمك دهد... .
 
10ـ خواسته‎هاي يك انسان متعالي:
خداوندا، چنان كن كه از تو بيم داشته باشم، آنچنان كه گويي تو را مي‎بينم و مرا با تقوايت رستگار كن! اما به خاطر گناهانم مرا به شقاوت دچار مساز! مقدر كن كه سرنوشت من به خير و صلاح من باشد. و در تقديراتت خير و بركت به من عطا فرما!
 
11ـ سپاس به تربيت‎هاي الهي:
خداوندا! ستايش از آن توست كه مرا آفريدي. و مرا شنوا و بينا گرداندي! و ستايش سزاوار توست كه مرا بيافريدي و خلقتم را نيكو بياراستي. به خاطر لطفي كه به من داشتي والا... .
 
12ـ نيازهاي تربيتي از خدا:
و مرا بر مشكلات روزگار، و كشمكش شب‎ها و روزها ياري فرماي! و مرا از رنج‎هاي اين جهان و محنت‎هاي آن جهان نجات بده و از شر بدي‎هايي كه ستمكاران در زمين مي‎كنند نگاه بدار... .
 
13ـ شكايت به پيشگاه خداوند:
خدايا! مرا به كه وا مي‎گذاري؟ آيا به خويشاوندي كه پيوند خويشاوندي را خواهد گسست؟ يا به بيگانه كه بر من بر آشفتد؟ يا به كساني كه مرا به استضعاف و استثمار كشانند؟ در صورتي كه تو پروردگار من و مالك سرنوشت مني؟
 
14ـ اي مربي پيامبران و فرستنده كتب آسماني:
اي خداي من و اي خداي پدران من! ابراهيم، اسماعيل، اسحاق و يعقوب، و اي پروردگار جبرائيل، ميكائيل و اسرافيل. و اي تربيت كننده محمد، خاتم پيامبران و فرزندان برگزيده‎اش. اي فرو فرستنده تورات، انجيل زبور و فرقان ... .
 
15ـ تو پناهگاه مني:
تو پناهگاه مني، به هنگامي كه راه‎ها با همه وسعت، بر من صعب و دشوار شوند و فراخناي زمين بر من تنگ گردد. و اگر رحمت تو نبود من اكنون جزء هلاك شدگان بودم. و تو مرا از خطاهايم باز مي‎داري. و اگر پرده‎پوشي تو نبود از رسوايان بودم.

"ترجمه ي دعاي عرفه توسط دكتر علي شريعتي"

اگر به فرض كه هيچ دليلي بر حقانيت و صلاحيت امام حسين (ع) نباشد ,بعد آدم يك بار دعاي عرفه بخواند, مي شود به "حسين" ايمان نياورد؟نشناسدش؟عاشقش نشود؟ديوانه اش نشود؟آيا چنين چيزي امكان دارد؟



حمد و سپاس خدايي را سزاست كه تير حتمي قضايش را هيچ سپري نمي شكند و لطف و محبت و هدايتش را هيچ مانعي باز نمي دارد و هيچ آفريده اي به پاي شباهت مخلوقات او نمي رسد.
............ . حهل و ناداني من و عصيان و گستاخي من تو را باز نداشت از اينكه راهنمايي ام كني به سوي صراط قربتت و موفقم گرداني به آنچه رضا و خوشنودي توست.

پس
هر گاه كه تو را خواندم پاسخم گفتي .
هر چه از تو خواستم عنايتم فرمودي.
هرگاه اطاعتت كردم قدرداني و تشكر كردي.
و هر زمان كه شكرت را بر جا آوردم بر نعمت هايم افزودي.
و اينها همه چيست؟
جز نعمت تمام و كمال و احسان بي پايان تو؟!

............ . من كدام يك از نعمت هاي تو را مي توانم بشمارم يا حتي به ياد آورم و به خاطر سپارم؟
............ . خدايا!الطاف خفيه ات و مهرباني هاي پنهاني ات بيشتر و پيشتر از نعمتها ي آشكار توست.
............ . خدايا!من را آزرمناك خويش قرار ده آن سان كه انگار ميبينمت.
من را آنگونه حيامند كن كه گويي حضور عزيزت را احساس مي كنم.

خدايا!
من را با تقواي خودت سعادتمند گردان.
و با مركب نافرماني ات به وادي شقاوت و بد بختي ام مكشان.
در قضايت خيرم را بخواه.
و قدرت بركاتت را بر من فرو ريز تا آنجا كه تاخير را در تعجيل هاي تو و تعجيل را در تاخير هاي تو نپسندم.
آنچه را كه پيش مي اندازي دلم هواي تاخيرش را نكند.
و آنچه را كه بازپس مي نهي من را به شكوه و گلايه نكشاند.

............ .. پروردگار من!
............ .. من را از هول و هراس هاي دنيا و غم واندوه هاي آخرت رهايي ببخش.
و من را از شر آنان كه در زمين ستم مي كنند در امان بدار.

............ .. خدايا!
به كه واگذارم مي كني؟
به سوي كه مي فرستي ام؟
به سوي آشنايان و نزديكان؟تا از من ببرند و روي برگردانند.
يا به سوي غريبان و غريبه گان تا گره در ابرو بيافكنند و مرا از خويش برانند؟
يا به سوي آنان كه ضعف مرا مي خواهند و خواري ام را طلب مي كنند؟
............ .. من به سوي ديگران دست دراز كنم؟در حالي كه خداي من تويي و تويي كارساز و زمامدار من.
............ .. اي توشه و توان سختي هايم!

اي همدم تنهايي هايم!
اي فرياد رس غم وغصه هايم!
اي ولي نعمت هايم!

............ .. اي پشت و پناهم در هجوم بي رحم مشكلات!
اي مونس و مامن و ياورم در كنج عزلت و تنهايي و بي كسي!
اي تنها اميد و پناهگاهم در محاصره ي اندوه و غربت و خستگي!
اي كسي كه هر چه دارم از توست و از كرامت بي انتهاي تو!
............ .. تو پناهگاه مني!

تو كهف مني!
تو مامن مني!
وقتي كه راه ها و مذهب ها با همه ي فراخي شان مرا به عجز مي كشانند و زمين با همه ي وسعتش بر من تنگي مي كند و ...........
............ ... اگرنبود رحمت تو بي ترديد من از هلاك شدگان بودم.
و اگر نبود محبت تو بي شك سقوط و نا بودي تنها پيشروي من ميشد.
............ ... اي زنده!
اي معناي حيات! زماني كه هيچ زنده اي در وجود نبوده است.
............ ... اي آنكه :
با خوبي و احسانش خود را به من نشان داد.
و من با بدي ها و عصيانم در مقابلش ظاهر شدم.
............ .. . اي آنكه:
در بيماري خواندمش و شفايم داد.
در جهل خواندمش و شناختم عنايت كرد.
در تنهايي صدايش كردم و جمعيتم بخشيد.
در غربت طلبيدمش و به وطن بازم گرداند.
در فقر خواستمش و غنايم بخشيد.
.......... من آنم كه بدي كردم ... من آنم كه گناه كردم.
من آنم كه به بدي همت گماشتم.
من آنم كه در جهالت غوطه ور شدم.
من آنم كه غفلت كردم.
من آنم كه پيمان بستم و شكستم.
من آنم كه بد عهدي كردم .....
و ....... اكنون باز گشته ام.
باز آمده ام با كوله باري از گناه و اقرار به گناه.
پس تو در گذر اي خداي من!
ببخش اي آنكه گناه بندگان به او زيان نمي رساند.
اي آنكه از طاعت خلايق بي نياز است و با ياري و پشتيباني و رحمتش مردمان را به انجام كارها ي خوب توفيق مي دهد.
............ ... معبود من!

اينك من پيش روي توام و در ميان دست هاي تو.
آقاي من!
بال گسترده و پر شكسته و خوار و دلتنگ و حقير.
نه عذري دارم كه بياورم نه تواني كه ياري بطلبم.
نه ريسماني كه بدان بياويزم.
و نه دليل و برهاني كه بدان متوسل شوم.
چه مي توانم بكنم؟ وقتي كه اين كوله بار زشتي و گناه با من است ؟!

انكار؟!
چگونه و از كجا ممكن است و چه نفعي دارد وقتي كه همه ي اعضا و جوارحم به آنچه كرده ام گواهي مي دهند؟
............ .. خداي من!
خواندمت پاسخم گفتي.
از تو خواستم عطايم كردي.
به سوي تو آمدم آغوش رحمت گشودي.
به تو تكيه كردم نجاتم دادي.
به تو پناه آوردم كفايتم كردي.
خدايا!
از خيمه گاه رحمتت بيرونمان مكن.

از آستان مهرت نوميدمان مساز.
آرزوها و انتظارهايمان را به حرمان مكشان.
از درگاه خويشت ما را مران.
............ .... اي خداي مهربان!
بر من روزي حلالت را وسعت ببخش.
و جسم و دينم را سلامت بدار.
و خوف و وحشتم را به آرامش و امنيت مبدل كن.
و از آتش جهنم رهايم ساز.
............ .... خداي من!
اگر آنچه از تو خواسته ام عنايتم فرمايي , محروميت از غير از آن زيان ندارد.
و اگر عطا نكني هر چه عطا جز آن منفعت ندارد.

يا رب! يا رب! يا رب!
............ .... خداي من!
اين منم و پستي و فرو مايگي ام.
و اين تويي با بزرگي و كرامتت.
از من اين مي سزد و از تو آن ............ ...
........." چگونه ممكن است به ورطه ي نوميدي بيافتم در حالي كه تو مهربان و صميمي جوياي حال مني."

......... خداي من!
تو چقدر با من مهرباني با اين جهالت عظيمي كه من بدان مبتلايم!
تو چقدر درگذرنده و بخشنده اي با اين همه كار بد كه من مي كنم و اين همه زشتي كردار كه من دارم.

.......... خداي من!
تو چقدر به من نزديكي با اين همه فاصله اي كه من از تو گرفته ام.
...... تو كه اينقدر دلسوز مني! .....

...... خدايا تو كي نبودي كه بودنت دليل بخواهد؟
تو كي غايب بوده اي كه حضورت نشانه بخواهد؟
تو كي پنهان بوده اي كه ظهورت محتاج آيه باشد؟

...... كور باد چشمي كه تو را ناظر خويش نبيند.
كور باد نگاهي كه ديده باني نگاه تو را درنيابد.
بسته باد پنجره اي كه رو به آفتاب ظهور تو گشوده نشود.
و زيانكار باد سوداي بنده اي كه از عشق تو نصيب ندارد.

...... خداي من!
مرا از سيطره ي ذلت بار نفس نجات ده و پيش ازآنكه خاك گور بر اندامم بنشيند از شك وشرك رهايي ام بخش.

...... خداي من!
چگونه نا اميد باشم در حالي كه تو اميد مني!
چگونه سستي بگيرم ,چگونه خواري پذيرم كه تو تكيه گاه مني!
اي آنكه با كمال زيبايي و نورانيت خويش چنان تجلي كرده اي كه عظمتت بر تمامي ما سايه افكنده.

 

يا رب! يا رب! يا رب!

زندگینامه ی شیخ مفید

نورانيت علم و دانش و اخلاص در وجود شيخ به درجاتى او را فرا گرفته که وقتى فتوايى را به طور غير عمد و به اشتباه جواب داد حضرت ولى عصر (عج ) خود با پيغامى آن را اصلاح فرمود پس از مدتى که مرحوم شيخ مفيد آگاه شد و در پى آن از دادن فتوا منصرف گرديد، آن حضرت طى نامه اى خطاب به مرحوم مفيد فرمود:بر شماست که فتوا بدهيد و بر ماست که شما را استوار کرده و نگذاريم در خطا بيفتيد.نقل کرده اند که : مساءله اى فقهى بين استاد و شاگردش سيد مرتضى بحث گرديد که استاد نظرى و شاگرد نظرى ديگرى داشت . با بحث و ارائه دليل مشکل حل نشد، هر دو راضى به قضاوت امام مؤ منان عليه السلام شدند،مساءله را بر کاغذى نوشته و بالاى ضريح مقدس حضرت گذاردند. صبح روز بعد که کاغذ را برداشتند دست خطى مزين به چنين نوشته اى ديدند که :اءنت شيخى و معتمدى و الحق مع ولدى علم الهدى (اى شيخ مفيد) تو مورد اطمينان من هستى و حق با فرزندم سيد مرتضى ،علم الهدى است .برخى بر اين باورند که در طول 30 سال ، 30 توقيع و نامه شريف از ناحيه مقدس حضرت ولى عصر (عج ) براى شيخ مفيد صادر شده که در عنوان بسيارى اين جمله نورانى ديده مى شود: برادر گرامى و استوار؛ شيخ مفيد.در اواخر ماه صفر 416 هجرى بود که نامه اى از ناحيه مقدسه به شيخ مفيد فرستاده شد.للاخ السديد و الولى الرشيد الشيخ المفيد...برادر گرامى ، استوار و دوست راه يافته شيخ مفيددر نامه اى ديگر در 23 ذى حجه از طرف امام عصر (عج ) به شيخ مفيد رسيد که چنين آمده است :بسم الله الرحمن الرحيم سلام الله عليک ايها الناصر للحق الداعى اليه بکلمة الصدق بنام خداوند بخشنده بخشايشگر، سلام خدا بر تو اى يارى کننده حق و دعوت کننده و به سوى او کسى که با صدق و راستى به سوى خدا دعوت مى کنى ...

زندگینامه ی شیخ رضی

سيد رضى روزى نزد الطايع بالله نشسته بود و بى اعتنا به جاه و جبروت ، خليفه محاسن خود را به دست گرفت ، به طرف بينى بالا مى برد. خليفه خواست که بر سيد طعنه بزند و قدرت پرزرق و برقش را به رخ او بکشد، رو به سيد کرد گفت :گمان مى کنم بوى خلافت را استشمام مى کنى ؟سيد رضى با همان متانت و شجاعت هميشگى پاسخ داد: بلکه بوى نبوت را استشمام مى نمايم

زندگینامه ی زهیر

در سال 16 هجرى در کربلا در رکاب امام حسين عليه السلام به شهادت رسيد.بعد از بيانات شب عاشوراى امام حسين عليه السلام اصحاب يکى پس از ديگرى وفا دارى خود را ابراز مى نمودند. زهير بن قين برخاسته عرضه داشت : به خدا سوگند که من دوست دارم کشته شوم آناه زنده گردم دوباره کشته شوم تا هزار مرتبه مرا بکشند و زنده شوم و در مقابل آن خداوند شما و فرزندان و اهلبيت شما را سالم نگه دارد.

زندگینامه ی حجر

در مروج الذهب مسعودى است : عدى بن حاتم به معاويه برخورد کرد و معاويه از او سؤ ال کرد که فرزندانت را چه کردى ؟گفت : آنها در رکاب امام على عليه السلام به شهادت رسيدند.معاويه گفت : آيا از انصاف است که فرزندان على زنده بمانند اما فرزندان شما کشته شوند؟عدى جواب داد: اى معاويه من انصاف را درباره على عليه السلام رعايت نکردم . زيرا او کشته شد و من زنده ماندم ، مى بايست جان خود را در زمان حيات فدايش مى کردم .معاويه گفت : هنوز از قصاص خون عثمان باقى مانده او را برطرف نمى کند مگر خون شريفى از اشرف يمن ، (غرض معاويه جناب عدى بود.)عدى فرمود: والله قلبهاى ما که بغض تو را در سينه هاى ما است دارا مى باشد و شمشيرهاى ما که با تو جنگ کرديم به شانه هاى ما مى باشد و بدرستى که قطع حلقوم و رسيدن جان به سينه آسانتر است بر ما از شنيدن سخن سويى درباره مولاى مان حضرت على عليه السلام

زندگینامه ی زید

از فضل بن شاذان روايت است که : که زيد از رؤ ساى تابعين و زهاد ايشان بود و چون عايشه به بصره رسيد به او نامه اى نوشت :اين کتابتى است از عايشه زوجه پيامبر صلى الله عليه و آله به فرزندش زيد بن صوحان خالص الاعتقاد وقتى اين نامه بدست شما رسيد مردم کوفه را از نصرت و يارى على بن ابيطالب باز دار تا امر ديگرم به تو برسد.وقتى نامه بدست زيد رسيد جواب نوشت : ما را امر کرده اى به چيزى که به غير آن را ماءموريم و خود ترک چيزى کرده اى که به آن ماءمور هستى و السلام